“Vay dili dili kuş dili dili
Mevlam kulu sevdim seni”

Bakamıyorum gökyüzüne bazen; hepimiz birden sevinebiliriz, yaşasın demokrasi demiyorum. Bir çocuk var yaralı, ölü, mutsuz, gülen, koşan, oynayan, seni seviyorum anne, seni seviyorum baba diyebilen… Bir çocuk bunlardan hangisini hak eder?
Yağan bir yağmur değil bir bomba ise üzerine düşen yaşasın demokrasi demiyorum, yaşasın insan hakları da demiyorum. Uydurun hepiniz uydurun; avunun hepiniz avunun, avunuyoruz.
Demiyorum, ben hiçbir şey demiyorum bu fotoğrafa. Utanıyorum

16 Mart 2003. Filistinlilerin evlerini yıkmaya giden bir İsrail buldozerinin önüne çıkıp ezilerek öldürülen Rachel Corrie‘yi unutmayacağız.
salonun bir koca duvarı.
şimdilik çok boş yapraksız bi ağaç, kışı yeni atlattı bahar gelmemeye inatlı, inançlı.
gel dedim, bari evimizdeki ağaca baharı yavaş yavaş biz getirelim.
mavi bi serçe, minik minik çiçekler, yeni açmış yapraklar…
tepede bulutlar ve gülümsemeyle yağan rengarenk yağmurlar
belki göğe bakma durağı belki binbir köşeden biri beyaz sabun kokulu evden
böyle böyle şeyler işte





